Het kind en het badwater

Door de eeuwen heen heeft de geneeskunst zich ontwikkeld. Ontwikkelingen gaan in een razend tempo voort. Maar wat zijn we kwijtgeraakt?

Met de komst van nieuwe inzichten, bewijzen en technologieën zijn de kennis en de toepassing van traditionele, natuurgeneeswijzen steeds verder op de achtergrond geraakt.
Tegenwoordig gebruiken we de termen ‘reguliere zorg’ en ‘complementaire zorg’; regulier als het gaat om de reguliere, medische zorg en complementair als we alternatieve behandeling bedoelen – veelal via de natuurlijke weg. De werking van natuurlijke geneeswijzen is voor veel mensen onbekend terrein geworden. Enkele voorbeelden van complementaire zorg zijn natuur-/kruidengeneeskunde, homeopathie, massagetherapie, allerlei vormen van bewegingstherapie, aromatherapie en healing; nogmaals, dit zijn slechts een aantal voorbeelden.

Interessant is het om te kijken naar hoe deze velden zich tot elkaar verhouden en hoe in de geschiedenis van de geneeskunst langzamerhand het kind met het badwater is weggegooid; lees: hoe ook de waardevolle elementen van complementaire behandelingen in de vergetelheid zijn geraakt. Als we ziek zijn raadplegen we een arts binnen de reguliere zorg. Er is een blind vertrouwen in de reguliere zorg.
Het woord ‘blind’ is hier op zijn plaats. Want vraag je je ooit af wat er nog meer is om bepaalde klachten aan te pakken? Denk je na over wat je slikt aan medicijnen? Weet je waardoor je ziek wordt? Weeg je af of het nodig is om een behandeling te ondergaan? (en dan heb ik het natuurlijk niet over de broodnodige, levensreddende behandelingen).

Ik zou een pleidooi willen houden voor integraliteit en complementariteit in het pakket zorg dat je nodig hebt. Dat wil zeggen dat je (onder)zoekt wat er aan mogelijkheden is om je gezondheidstoestand te beïnvloeden of om je klachten te lijf te gaan, met als doel erachter te komen welk ‘pakket’ voor jou ondersteunend is.

Als je bijvoorbeeld reumatoïde artritis (RA) hebt, en last hebt van pijn, zal een arts je o.a. pijnstillers en/of onstekingsremmers voorschrijven. Je gaat daardoor (hopelijk) minder pijn voelen maar verder doen ze niet veel goeds voor je systeem. Je kunt die onstekingsremmers dus nemen omdat de arts ze je adviseert zonder je af te vragen wát je eigenlijk gebruikt, en je kunt ze nemen en er een of meerdere behandelingen binnen het complementaire veld bij zoeken die je helpen de klachten op langere termijn te verlichten, of uiteindelijk zelfs op te lossen! RA is een ontsteking van gewrichten die bijvoorbeeld met voeding en suppletie goed aan te pakken is; dit in tegenstelling tot artrose overigens, dat degeneratief is en waarbij de ontstane slijtage niet meer terug te draaien is. Maar ook hier is verlichting mogelijk door bijvoorbeeld massagetherapie.

Kijk wat er mogelijk is om gezond te blijven en (chronische) ziekte aan te pakken. Doe aan ‘cherry picking’ binnen het reguliere en het complementaire veld. Wees altijd kritisch ten aanzien van behandelingen en middelen die ingrijpen op het natuurlijk systeem, niet alleen als het gaat om ingrepen en medicijnen maar zeker ook ten aanzien van natuurlijke middelen als voeding, suppletie, etherische oliën etc. Suppleren en smeren – hoe-natuurlijk-biologisch-verantwoord-ook –  is niet per definitie bevorderlijk voor je gezondheid. Win altijd professioneel advies in en blijf op tijd naar de dokter gaan bij alarmerende signalen!